ZABURZENIA ODŻYWIANIA U DZIECI I MŁODZIEŻY
Strona: http://www.instytut-ipro.pl/ IPRO to miejsce świadczące profesjonalną pomoc psychoterapeutyczną, psychiatryczną oraz miejsce rozwoju osobistego. Pomagamy tym, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji osobistej, rodzinnej, zawodowej lub społecznej. Wspieramy także tych, którzy poszukują dróg rozwoju osobistego, pragną poznać swoje możliwości i przekroczyć własne ograniczenia. Naszym celem jest dopasowanie programu terapii i rozwoju do indywidualnych potrzeb zgłaszających się do nas osób. Prowadzimy terapie dla młodzieży, młodych osób i dorosłych. Skontaktuj się z nami, jeśli cierpisz na zaburzenia jedzenia, trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi ludźmi, obniżenie nastroju, depresja Leczenie anoreksji i innych zaburzeń psychiatrycznych powinien nadzorować specjalista. Zadbaj o siebie i swoje życie.

ZABURZENIA ODŻYWIANIA U DZIECI I MŁODZIEŻY

ZABURZENIA ODŻYWIANIA U DZIECI I NASTOLATKÓW

Zaburzenia odżywiania mogą przyjmować różną postać. Częściej dotykają nastolatków niż dzieci, dziewcząt niż chłopców. Wyróżnia się 4 typy zaburzeń: otyłość, bulimię, anoreksję, oraz napadowe objadanie się.

Otyłość jest najczęstszym zaburzeniem odżywiania występującym u dzieci i młodzieży. O otyłości mówimy, gdy następuje zwiększenie masy ciała powyżej 120% masy należnej lub wskaźnik BMI sięga powyżej 95 centyla. Osoba przejada się z reguły po to by zredukować napięcie, poprawić sobie nastrój. Często, nawykowo sięga po jedzenie podczas czytania, oglądania telewizji. Bywa następstwem nadmiernego zachęcania do jedzenia przez rodziców dziecka.

Bulimia charakteryzuje się okresowymi napadami obżarstwa i nadmiernej koncentracji na kontroli masy ciała. Wiąże się z chorobliwą obawą przed przytyciem.

Osoby chorujące na bulimię nie mogą powstrzymać się przed pragnieniem jedzenia. Podczas napadu obżarstwa potrafią w krótkim odstępie czasu zjeść ogromne ilości jedzenia, w tym również półprodukty. Po takim napadzie z reguły stosują różne metody przeciwdziałania wzrostowi masy ciała np. prowokują wymioty, stosują środki przeczyszczające lub moczopędne, czasami leki hamujące łaknienie, okresowo głodują się.

Bulimia praktycznie nie dotyka dzieci przed ukończeniem 13 r.ż. Częściej dotyka dziewcząt niż chłopców. Chorzy na bulimię zwykle później trafiają do profesjonalistów w celu leczenia

Anoreksja przejawia się silnym lękiem przed przybraniem na wadze. Osoba ogranicza jedzenie do minimum, intensywnie ćwiczy i w efekcie szybko traci na wadze. Z reguły jej wskaźnik BMI jest równy lub mniejszy od 17,5. Charakterystyczne dla tego zaburzenia jest to, że osoba nieprawidłowo ocenia wagę własnego ciała, wymiary i sylwetkę. Dodatkowo lekceważy skutki nagłego spadku wagi. Posiłki z reguły zjada w samotności choć chętnie gotuje zdrowe posiłki dla rodziny. Pytana o ilość zjedzonych posiłków kłamie. Chętnie rozmawia o jedzeniu, kaloriach i rozlicznych dietach.

Anoreksja jest znacznie częściej występującym zaburzeniem odżywiania. Dotyka już dzieci w wieku 8-13 lat. Rocznie zapada na nią 17-20 nastolatków na 100000. Jest, wśród osób w wieku dojrzewania, trzecią co do częstości chorobą o przewlekłym przebiegu. Około 5-10% przypadków tej choroby stanowią chłopcy i młodzi mężczyźni.

Napadowe objadanie się charakteryzuje się okresowymi napadami obżarstwa bez stosowania metod kontrolujących wagę ciała. Najczęściej objawia się nocnymi wypadami do lodówki- nawet do kilku razy w ciągu jednej nocy.

Zaburzeniom odżywiania reguły towarzyszą inne zaburzenia np. depresja, zaburzenia lękowe i nadużywanie substancji psychoaktywnych

 

PRZYCZYNY

Czynniki mogące wywołać zaburzenia odżywiania:

  • Dysfunkcjonalny system oceny własnej wartości. Nastolatki z bulimią czy anoreksją oceniają się wyłącznie przez pryzmat jedzenia, kształtów własnego ciała, wagi, kontroli nad dietą, szczupłości czy ubytku masy ciała.
  • Środowiskowa i medialna presja na szczupłość.
  • Niska samoocena.
  • Perfekcjonizm
  • Nietolerancja przykrego nastroju.
  • Trudności interpersonalne.
  • Skłonność do otyłości.
  • Problemy rodzinne.
  • Zaangażowanie z aktywności wymagające szczupłej sylwetki: tancerki, gimnastyczki, lekkoatletki.

 

ROKOWANIE I LECZENIE

Zaburzenia odżywiania prowadzą do poważnych problemów somatycznych. Ponadto tak jak w przypadku anoreksji wyniszczenie organizmu może zakończyć się przedwczesną śmiercią.

W zależności od nasilenia objawów oraz stopnia wyniszczenia organizmu proponuje się leczenie ambulatoryjne lub szpitalne. W przypadku leczenia ambulatoryjnego zaleca się terapię rodzinną systemową lub terapię indywidualną. Terapia ma na celu uregulowanie wzorców odżywiania, modyfikację dysfunkcjonalnych stylów myślenia i zachowania.

TERAPIA POZNAWCZO-BEHAWIORALNA:

 

  • jest terapią krótkoterminową
  • opiera się na indywidualnym kontakcie z dzieckiem/nastolatkiem oraz spotkaniach z rodzicami.
  • skupia się na konkretnym problemie,
  • jest uporządkowana i posiada stałą strukturę,
  • ma charakter edukacyjny, to znaczy pozwala rodzinie i dziecku zrozumieć charakter zaburzenia, co go wywołało i co go podtrzymuje.
  • głównym jej celem jest wprowadzenie dających się obiektywnie zmierzyć i ocenić zmian w życiu dziecka/nastolatka to jest zmienić nawyki żywieniowe, poprawić samoocenę i nastrój, zwiększyć aktywność szkolną i społeczną.
  • Podczas terapii dziecko/nastolatek ma szansę zmierzyć się ze swoimi negatywnymi myślami, nauczyć się krok po kroku jak skutecznie rozwiązywać problemy.
  • relacja terapeuty z dzieckiem i jego rodzicami opiera się na współpracy,
  • dziecko/nastolatek jest zachęcany do pracy również między sesjami.


Opracowała: Joanna Kruszyńska-Buryta

 
panel