ZABURZENIA DEPRESYJNE U DZIECI I MŁODZIEŻY
Strona: http://www.instytut-ipro.pl/ IPRO to miejsce świadczące profesjonalną pomoc psychoterapeutyczną, psychiatryczną oraz miejsce rozwoju osobistego. Pomagamy tym, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji osobistej, rodzinnej, zawodowej lub społecznej. Wspieramy także tych, którzy poszukują dróg rozwoju osobistego, pragną poznać swoje możliwości i przekroczyć własne ograniczenia. Naszym celem jest dopasowanie programu terapii i rozwoju do indywidualnych potrzeb zgłaszających się do nas osób. Prowadzimy terapie dla młodzieży, młodych osób i dorosłych. Skontaktuj się z nami, jeśli cierpisz na zaburzenia jedzenia, trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi ludźmi, obniżenie nastroju, depresja Leczenie anoreksji i innych zaburzeń psychiatrycznych powinien nadzorować specjalista. Zadbaj o siebie i swoje życie.

ZABURZENIA DEPRESYJNE U DZIECI I MŁODZIEŻY

DEPRESJA U DZIECI I NASTOLATKÓW

Depresja - choroba XX wieku- coraz częściej spotykana nie tylko u dorosłych ale również u dzieci a zwłaszcza młodzieży. Depresja negatywnie wpływa na wszystkie obszary funkcjonowania dziecka,  powoduje zmiany w nastroju, myślenia i aktywności dziecka a także jest predykatorem kolejnych epizodów w życiu dorosłym.

 

Przejawia się zmianą w zachowaniu dziecka, która trwa dłużej niż 2 tygodnie:

  • Dziecko staje się drażliwe, złe na rodziców i szkołę. Często wdaje się w potyczki słowne i kłótnie z rodzicami, nauczycielami i rówieśnikami.
  • Nic mu się nie podoba, na nic nie ma ochoty. Sprawia wrażenie smutnego. Najchętniej przesiaduje w swoim pokoju słuchając muzyki,
  • grając na komputerze lub po prostu leżąc i gapiąc się w sufit.
  • Przestaje wychodzić na imprezy, do kina, spotykać się z przyjaciółmi.
  • Szybko męczy się i zniechęca. Sprawia wrażenie jakby zadania i obowiązki go przerastały. Niechętnie pomaga w domu, zapomina o co go proszono lub robi to bardzo wolno i niechętnie.
  • Ma trudności ze snem- nie może zasnąć i budzi się nad ranem albo ciągle jest zmęczony i senny. Rano trudno go dobudzić do szkoły. Potrafi zasnąć na lekcji.
  • Zgłasza liczne skargi na bóle głowy, żołądka, mięśni.
  • W domu mało je, mówi, że nie jest głodny, zaczyna chudnąć lub odwrotnie je znacznie więcej niż wcześniej i wyraźnie zaczyna tyć.
  • W szkole wyraźnie gorzej sobie radzi. Zaczyna dostawać niższe stopnie, nie zaliczać testów. Pytany o powody może mówić, że trudno mu się skupić na nauce, szybko wszystko zapomina, łatwo się rozprasza.
  • Trudno mu podjąć decyzję co do ubioru, aktywności, nauki itp.
  • Wyraźnie ma niższą samoocenę.
  • Mogą pojawić się myśli i próby samobójcze, próby samookaleczania się.

Z przeprowadzonych badań wynika, że u 40-70% dzieci i nastolatków z depresją z reguły towarzyszą inne zaburzenia np. fobia szkolna, lęk napadowy, fobia społeczna, lęk separacyjny, zaburzenia opozycyjno- buntownicze, ADHD, nadużywanie substancji psychoaktywnych.  

Rozpowszechnienie depresji wśród dzieci wynosi ok. 02,-1,5% u nastolatków od 2-15%. W ciągu ostatnich lat zaobserwowano, że występowanie zaburzeń depresyjnych u dzieci i młodzieży wzrasta, a średnia wieku, w którym objawy tych zaburzeń  pojawiają się po raz pierwszy, wyraźnie się obniża.

PRZYCZYNY

Czynniki mogące wywołać zaburzenia depresyjne:

  • trudna sytuacja rodzinna, np. problemy z pracą rodziców, bezrobocie rodziców, przewlekła choroba, śmierć w rodzinie
  • trudna sytuacja w szkole, np. problemy w nauce, mobbing rówieśniczy,
  • kłopoty w nawiązaniu bliskich relacji przyjacielskich i koleżeńskich
  • utrata bliskiego przyjaciela
  • występujące zaburzenia depresyjne w rodzinie. Szacuje się, że ryzyko pojawienia się depresji dwubiegunowej i ciężkiej depresji u dzieci rodziców z tym zaburzeniem wynosi 15%-45%.

ROKOWANIE I LECZENIE

Prowadzone na świecie badania wykazały, że w przypadku zaburzeń depresyjnych u dzieci i młodzieży szczególnie skuteczna jest psychoterapia poznawczo- behawioralna lub połączenie farmakoterapii z terapią poznawczo-behawioralną.

TERAPIA  POZNAWCZO-BEHAWIORALNA:

  • jest terapią krótkoterminową- od 12 do 20 sesji,
  • opiera się na indywidualnym kontakcie z dzieckiem/nastolatkiem oraz spotkaniach z rodzicami.
  • skupia się na konkretnym problemie,
  • jest uporządkowana i posiada stałą strukturę,
  • ma charakter edukacyjny, to znaczy pozwala rodzinie i dziecku zrozumieć charakter zaburzenia, co go wywołało i co go podtrzymuje.
  • głównym jej celem jest wprowadzenie dających się obiektywnie zmierzyć i ocenić zmian w życiu dziecka/nastolatka to jest zwiększyć aktywność szkolną i społeczną, poprawić nastrój, ułatwić uczenie się,  zmniejszyć dolegliwości somatyczne.
  • Podczas terapii dziecko/nastolatek
  • ma szansę zmierzyć się ze swoimi negatywnymi myślami, nauczyć się krok po kroku jak skutecznie rozwiązywać problemy.
  • relacja terapeuty z dzieckiem i jego rodzicami opiera się na współpracy,
  • dziecko/nastolatek jest zachęcany do pracy również między sesjami.

Opracowała:

Joanna Kruszyńska – Buryta

Psycholog, Psychoterapeuta

 
panel