Wyróżniamy trzy typy zaburzeń jedzenia:

Anoreksja Nervosa, czyli jadłowstręt psychiczny czy nałóg niejedzenia jest chorobą o podłożu psychicznym. Objawia się silną obawą przed przytyciem, zaburzonym obrazem własnego ciała i unikaniem jedzenia przybierającym formę spirali głodu- ciągłym zmniejszaniem minimalnych już dawek przyjmowanych pokarmów. Osoby chore mają zaniżone poczucie własnej wartości, często nieuświadomioną ogromną potrzebę akceptacji. Przekonane o własnej nieatrakcyjności odsuwają się od ludzi, zaniechują kontaktów, stają się drażliwe i coraz bardziej nieszczęśliwe.

Stopniowo rośnie wstręt do własnego ciała i niechęci do siebie. Jest wiele symptomów mogących wskazywać na pojawienie się tego zaburzenia:

Lęk przed przytyciem, nadmierne odchudzanie się nawet przy niedowadze czy wadze właściwej dla wieku i wzrostu

  • Nadmierne koncentrowanie się i obsesyjne myślenie o jedzeniu czy jego unikania
  • Zaburzone postrzeganie własnego ciała, sylwetki, wymiarów
  • Koncentracja na ciągłym spadku wagi
  • Zanik miesiączki przez okres około 3 m-cy (kryterium DSMIV)
  • Intensywne ćwiczenia fizyczne
  • Gotowanie dla innych „zdrowych posiłków”
  • Niejedzenie lub spożywanie posiłków w samotności
  • Kłamanie odnośnie zjedzonej ilości
  • W rozmowach ciągłe powracanie do tematu jedzenia, wartości odżywczej pokarmów, zawartości tłuszczów czy kalorii

Złudnym jest przekonanie, że z anoreksją można poradzić sobie samodzielnie, że wystarczy zacząć jeść normalnie. Niejedzenie jest tylko zewnętrznym objawem głębokich cierpień psychicznych, dlatego też konieczna jest psychoterapia. Poza indywidualną niezwykle skuteczną okazuje się być także grupowa, gdyż osoba chora, często bardzo osamotniona, może podzielić się doświadczeniami z podobnymi sobie i dogłębnie rozumiejącymi problem.

Bulimia nervosa czyli żarłoczność psychiczna również należy do psychicznych zaburzeń odżywiania. Głównym objawem jest tu utrata kontroli nad ilością spożywanych pokarmów, ale nie tylko Chorujący na bulimię mogą czuć się głodni nawet zaraz po jedzeniu, okresowo rygorystycznie przestrzegają diety, nadmiernie ćwiczą czy nadużywają środków przeczyszczających. Świadomi swojej przypadłości utrzymują ją w tajemnicy przed otoczeniem, objadają się nocą, prowokują wymioty. Te ich celem jest redukcja stresu, napięcia, cierpienia. Bulimii często towarzyszy lęk przed przybraniem na wadze, a u podłoża także leżą problemy emocjonalne i brak samoakceptacji.

Kompulsywne objadanie się – należy także do zaburzeń jedzenia. Różnica polega na tym, że nie ma tu kompensacji obżarstwa w postaci ekscesywnych ćwiczeń, niejedzenia, czy prowokowania wymiotów. To często prowadzi do otyłości, ogromnego poczucia winy, niechęci do własnego ciała, w konsekwencji do unikania kontaktów z innymi, depresji a nawet prób samobójczych. Kolejne próby odchudzania prowadzą do głębszych frustracji, niezadowolenia i kolejnych napadów. To zaburzenie także jest uznane za kombinację zarówno czynników psychicznych, emocjonalnych, genetycznych i środowiskowych i wymaga kompleksowej terapii.

Zaburzenia odżywiania pojawiają się wśród dziewcząt i kobiet, choć problem ten dotyczy także dzieci i mężczyzn.
Istnieje wiele hipotez na temat przyczyn zaburzeń jedzenia.

Przy wyjaśnieniu tego zjawiska, którego skala wzrosła w ostatnich latach, wyróżnia się miedzy innymi czynniki społeczno – kulturowe: ideał szczupłej sylwetki, społeczne oczekiwanie atrakcyjności wobec kobiet, oraz czynniki rodzinne takie jak nadmierne oczekiwania wobec dziecka, występowanie zaburzeń jedzenia we wcześniejszych pokoleniach w rodzinie, relacje rodzinne, które utrudniają osiąganie autonomii w okresie dorastania, a także niskie poczucie własnej wartości, silną potrzebę osiągnięć, otyłość.
Psychoterapia pozwala zobaczyć przyczyny trudności, a wraz z tym buduje prawdziwą tożsamość opartą na stabilnym poczuciu własnej wartości, świadomości własnych potrzeb, oraz sprawia, że jedzenie przestaje być źródłem cierpienia

W ramach pomocy w naszym instytucie dla osób z zaburzeniami odżywiania proponujemy:

  • terapię indywidualną
  • terapię rodzinną
  • pomoc psychiatryczną
  • konsultację dietetyczną
  • grupową terapie dla osób z zaburzeniami jedzenia
  • grupę dla osób kompulsywnie objadających się